Prof. Jacek Sempoliński

j. sempoliki brazylia - autoportret 2002

Malarstwo prof. Jacka Sempolińskiego (1927-2012), wybitnego malarza, teoretyka i pedagoga, odnosi się głównie do tematów egzystencjalnych, religii, kultury i filozofii. Artysta na własny sposób kontynuował tradycję kolorystyczną w swoich ekspresyjnych, abstrakcyjnych kompozycjach. Jego twórczość osadzona jest jednak w powojennym nurcie malarstwa materii i związana z postawą pokolenia Arsenału 55.

Jacek Sempoliński urodził się 27 marca 1927 r. w Warszawie. W latach 1943-44 uczył się malarstwa w konspiracyjnej szkole. Studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni m.in. Eugeniusza Eibischa w latach 1946-1951. Od 1956 r. pracował jako pedagog na macierzystej uczelni, przechodząc wszystkie szczeble kariery, od asystenta do profesora. W okresie stanu wojennego artysta był związany z ruchem kultury niezależnej, znajdującej oparcie w Kościele. Uczestniczył w wielu wystawach tego nurtu, w tym w aranżacjach m.in. Janusza Boguckiego, Niny Smolarz i Marka Rostworowskiego. Został Laureatem Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego przyznanej w 2004 r. W 2012 roku malarz został odznaczony Złotym Medalem “Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

W Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej prezentowane są obecnie obrazy „Brazylia – autoportret” (2002 rok) i „Śmierć” (1996 rok). Prace pochodzą z późnego okresu twórczości i utrzymane są w podobnej kolorystyce szarości, czerwieni i żółtego, mniej typowej dla jego malarstwa, które kojarzone jest głównie z odcieniami szarości, fioletów i błękitów. Występuje w nich zaś, charakterystyczna dla jego prac ekspresja, gęstej zamaszyście nakładanie farby oraz nieoczywista sugestia jakiegoś kształtu i wydobycie formy prostokątnej płaszczyzny.

W pracach z tego okresu artysta łączył temat duchowości z fizycznością. Pojawiał się w nich także wątek autorefleksji. Malarz często zaznaczał swoją obecność oraz fizyczność odciskiem dłoni, czy obrysem głowy. Jego obrazy są wyrazem zarówno kontemplacyjnej refleksji, jak i dowodem cielesnego zmagania się z materią.

Fot. Jacek Sempoliński, Brazylia – autoportret, 89×70 cm, 2002 rok, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Jacek Sempoliński, Śmierć, 98×78 cm, 1996 rok, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

Alicja Wilczak

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej www.napiorkowska.pl

alt

Podziel się

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *