Postscriptum – o jednym obrazie

ewa proczuk-kuziak2

Postscriptum

Tekst Justyny Rybackiej

O jednym obrazie

Jakiś czas temu miał miejsce finał Konkursu Fundacji im. Franciszki Eibisch. Pilnie śledziłam materiały prasowe i radiowe, które przypominały o tegorocznej edycji konkursu, o liczbie zgłoszonych artystów z całej Polski, a także o idei i koncepcji przyświecającej całemu przedsięwzięciu. Słowa profesora Eibischa – “mnie interesuje tylko malarstwo” – były wielokrotnie powtarzane.

Znalazły one także odzwierciedlenie w tegorocznej edycji konkursu, do którego zostali zaproszeni młodzi artyści – studenci ostatnich lat akademii i do dziesięciu lat po dyplomie.

Główną ideą Fundacji im. Franciszki Eibisch jest promowanie artystów malarzy, którzy swoją wrażliwością, a także znajomością warsztatu malarskiego nie tylko partycypują w tradycji polskiej szkoły malarstwa, ale także współtworzą jej nową jakość.

Kilka ujmujących historii zostało już wypowiedzianych i napisanych; moja rola ograniczy się zatem do skreślenia krótkiej refleksji o .. miłości od pierwszego spojrzenia, czy też może o swoistej chemii, która zawładnęła mną po bliższym przyjrzeniu się pracom, a właściwie, jednej z prac tegorocznej zwyciężczyni konkursu ( ex-aequo) – Ewie Prończuk Kuziak*.

Sam obraz nie jest kompozycją złożoną, nie ma zbyt dużej liczby zmiennych, które mogłyby zniekształcić lub też zafałszować odbiór właściwego przekazu.

To co widzimy na obrazie można streścić jednym zdaniem – Postać dziewczyny, ponad 20-letniej, bardzo szczupłej, z piękną twarzą o wydatnych kościach policzkowych i o zdecydowanie zarysowanych ustach.

Ale są dwa elementy, które nadają temu obrazowi bardzo mocnych – w moim odczuciu – wibracji, niepokoju oraz głębi.

Czerwona opaska zakrywająca oczy i układ rąk stojącej dziewczyny.

Trzyma w szachu; daje pole do interpretacji. Sprawia, że tak jak Alicja chcę gonić białego królika,by zrozumieć, co kryje się dalej, w króliczej norze..

Żywy obraz, który “opowiada” przynajmniej trzy historie, niezależne od siebie, zmienne, tak jak ja, osoba patrząca na obraz.Nie czas, aby przedstawiać wspomniane historie w tym miejscu, ale – z pewnością – jest to dobry moment na gratulacje i na życzenia dalszych sukcesów dla pani Ewy. Ewa Prończuk w Galerii Katarzyny Napiórkowskiej

*Ewa Prończuk-Kuziak- ur, 1983 r studentka V roku Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracownia prof. Stanisława Baja, specjalizacja w pracowni tkaniny eksperymentalnej prof. Barbary Łuczkowiak. W 2011 r. studiowała w Koninklije Academie voor Schone Kunsten w Antwerpii. Zdobywczyni Grand Prix ( ex aequo) w Konkursie Fundacji im. Franciszki Eibisch.

Artykuł przygotowany we współpracy z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej www.napiorkowska.pl

alt

Podziel się

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /newartissimo/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 405

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *