Soczyście. Malarstwo Rafała Gadowskiego

Ulubionymi motywami w malarstwie Rafała Gadowskiego są soczyste, tryskające świeżością owoce, namalowane w bogatej palecie barw zwierzęta egzotyczne i te z domowego podwórka.  Artysta ujmuje swoje prace w cykle, np. „Przedmiot” i „Zwierz”. Malarstwo to charakteryzują przejaskrawione, „dzikie” kolory. Kontrasty światła i cienia sprawiają, że elementy zwykłej rzeczywistości ukazane zostają w sposób zaskakujący i nadzwyczaj radosny.

Artysta powiedział kiedyś o swojej twórczości: „Nigdy nie interesowała mnie literacka narracja w malarstwie. Tematem są zwykłe przedmioty. Każdy motyw, czy to jest owoc, sarna, dziecko czy krzesło jest dla mnie inspirujący. Ale nie po to by powielać stereotyp widzenia rzeczywistości, lecz by pokazać to, czego nie widać na pierwszy rzut oka. Kolor i światło to materia z której buduję moje obrazy, kreując niedostrzegalny porządek rzeczy.”

tekst: Paulina Niewiadomska

RAFAŁ GADOWSKI (ur. 1973) Studia na Wydziale Malarstwa Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie oraz na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni malarstwa prof. Zbysława Maciejewskiego, gdzie w 1999r uzyskał dyplom. Aktualnie zajmuje się wyłącznie malarstwem. Uczestniczył w wystawach zbiorowych i indywidualnych. Współpracuje z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
  • Rafał Gadowski
    Rafał Gadowski
Podziel się

Profesor Wiesław Szamborski w Teatrze Wielkim

W Galerii Teatru Wielkiego w Warszawie można oglądać wystawę malarstwa Wiesława Szamborskiego – artysty identyfikowanego z nurtem nowej figuracji.

Nadrzędnym hasłem twórczości Wiesława Szamborskiego od debiutu artysty było przedstawienie rzeczywistości samej w sobie.

Szamborski jest jednym z nielicznych polskich artystów, który w połowie lat 60. tworzył w nurcie nowej figuracji, wbrew ówczesnym modom i tendencjom. Artysta sprzeciwiał się konwencjom realizmu i abstrakcjonizmu – oba style jawiły mu się jako sztuczne i spowszedniałe. Do 1974 roku Szamborski tworzył duet artystyczny z Markiem Sapetto, z którym łączy go podobna maniera malarska.

W swoich wczesnych obrazach artysta stosował charakterystyczne dla nowej figuracji uproszczenia oraz ostrą, dziką kolorystykę. Często starał się podkreślić przypadkowość egzystencji oraz wyobcowanie człowieka. W obrazach ujawniała się krytyka ówczesnych zjawisk społecznych. Przykładowo znany cykl obrazów “Na sprzedaż” powstał w wyniku irytacji wszechobecnymi, napastliwymi reklamami. Na cykl składa się sześć płócien, które ze względu na brak miejsca w pracowni artysty, zostały włożone jedno w drugie. Na każdej z prac widnieją powycinane z gazet ceny.

W swojej późniejszej twórczości artysta inspiruje się głównie naturą i osobistymi stosunkiem człowieka do otaczającego świata. Od lat 80. maluje przede wszystkim górskie i oceaniczne pejzaże, ogrody, parki oraz kwiaty. Obrazy z tego okresu znalazły się również na wystawie w Galerii Opera.  Kilka prac, m.in. „Tulipany” (1998), „Jesienna róża” (1999), „Mały jesienny park” (1998) można także zobaczyć w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

Na wystawie w Galerii Opera prezentowane są prace, które zostały wybrane przez samego autora. Znalazły się wśród nich cykle obrazów, m.in. słynna „Zgrana karta” z Marylin Monroe oraz liczne pojedyncze dzieła.

Wiesław Szamborski (ur. 1941) polski artysta, malarz, grafik, profesor Akademii Sztuki Pięknych w Warszawie. Studiował na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach Antoniego Łyżwańskiego oraz Michała Byliny. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowni prof. Michała Byliny w 1966 roku. Prace artysty znajdują się w zbiorach muzeów narodowych w Bydgoszczy, Krakowie, Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i zagranicą.

Wiesław Szamborski
Galeria Opera- Teatr Wielki Opera Narodowa
24 maja- 26 czerwca 2016
www.teatrwielki.pl

 

Podziel się

Bezsenność- wystawa Antoniego Fałata

Jak malarstwo ma sprostać współczesności?

Paul Delaroche już w XIX wieku zapowiedział koniec malarstwa. Był to nietrafiony osąd. XX wiek otworzył szereg kolejnych awangard, niekiedy bardzo twórczo wykorzystujących tradycyjne medium. Współczesność jednak stara się wciąż podważać zasadność malarstwa, zarzucając mu brak adekwatności do problemów świata, jak i wobec odbiorców, coraz bardziej przyzwyczajanych do interaktywności.

Wedle racjonalnego rachunku, czas malarstwa minął. Jednak im bardziej nowoczesność narzuca ciągły nadmiar wrażeń, tym bardziej budzi w człowieku tęsknotę za robinsonadą, oderwaniem od nieustannego wiru i powrotem do korzeni. Albo po prostu poszukiwaniem wewnętrznej ciszy. Codzienność odrywa nas od poczucia egzystencjalnych lęków i tęsknot. Od głębokich emocji.

Ale czy można porzucić tę wrażliwość, która przecież definiuje nasze człowieczeństwo? Wyzwaniem dla malarza, w tych okolicznościach, jest szukanie dróg powrotnych do ludzkiej duszy. Duszy we współczesności wywłaszczonej i oderwanej od swojej ziemi. Do głębi człowieczeństwa. Do prawdy o człowieku. To wobec tego wyzwania staje według mnie w swoim malarstwie Antoni Fałat. To malarstwo, którego formalną stronę określił już dawno sam Autor, mówiąc o odrywaniu formy od płaszczyzny. Treścią jest ciągłe pragnienie zbudowania własnej wersji Arkadii. Najczęściej straceńcze, od początku skazane na niepowodzenie.

W miejscu Arkadii pojawia się brak, pustka, niezaspokojenie. Nostalgia i tęsknota. To tą tęsknotą podszyte jest to malarstwo. To tak wiele, do pomieszczenia w materialnej formie obrazu. I w tym tkwi moc obrazów Antoniego Fałata.

Justyna Napiórkowska

ANTONI FAŁAT urodził się w 1942 roku. Ukończył malarstwo w ASP w Warszawie ( dyplom w 1969) w pracowni prof. Kobzdeja. W latach 70. założył grupę Aut (Aut pictura aut nihil) pod hasłem „polska figuracja, polski styl, polska egzotyka”. Był inicjatorem powstania ruchu artystycznego O Poprawę. W 1972 roku Antoni Fałat przedstawił swoje malarskie credo Ratio quam vis. Od 1992 roku twórca i rektor Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. Dzieła Antoniego Fałata znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie i Gdańsku, w Zachęcie, a także w Muzeum w Gandawie, Muzeum Puszkina oraz w Instytucie Sztuki w Moskwie. Od wielu lat współpracuje z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

ANTONI FAŁAT – BEZSENNOŚĆ – WYSTAWA MALARSTWA

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Adres: ul. Świętokrzyska 32, Warszawa
Wernisaż: 10 maja 2016 o godz. 19:00
NOC MUZEÓW: 14 maja 2016 , 20-24.00
Wystawa: 10 – 24 maja 2016
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej www.napiorkowska.pl

Podziel się

Mirosław Bałka w Muzeum Sztuki w Łodzi

„Mirosław Bałka: Nerw. Konstrukcja” to największy jak do tej pory pokaz prac artysty w Polsce. Przez ostatnich kilkanaście lat mogliśmy obserwować sukcesy artysty na świecie na wystawach indywidualnych np. projekt “How is It” w Hali Turbin w Tate Modern w Londynie oraz na najważniejszych zbiorowych pokazach m. in. na Biennale w Wenecji, Documenta w Kassel i Biennale w Sao Paulo. Czytaj dalej Mirosław Bałka w Muzeum Sztuki w Łodzi

Podziel się

Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch 2015

3 grudnia przyznano nagrody i wyróżnienia honorowe w konkursie malarskim o Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch.

Konkurs o Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch ma znaczenie wyjątkowe. Jako jeden z nielicznych konkursów poświęcony jest wyłącznie malarstwu i przeznaczony jest dla młodych artystów – studentów i absolwentów ostatnich lat po dyplomie. Powstał z inicjatywy wybitnego kolorysty, prof. Eugeniusza Eibischa, który w latach 20. XX wieku wystawiał w paryskich galeriach promujących Modiglianiego i Soutine`a, a w 1960 roku był laureatem nagrody Guggenheima.

Konkurs stanowi de facto ogólnopolski przegląd “młodego malarstwa” z Akademii Sztuk Pięknych i innych uczelni artystycznych w całej Polsce. Czytaj dalej Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch 2015

Podziel się

Andrzej Fogtt – malarstwo

/>

W Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej prezentowane są prace malarskie Andrzeja Fogtta. Czytaj dalej Andrzej Fogtt – malarstwo

Podziel się

ŁUKASZ BLIKLE | MALARSTWO

Łukasz Blikle fascynuje się znakami, symbolami, emblematami, alfabetami, pismami Wschodu – nie tylko ich kunsztowną formą, ale i tajemnymi treściami, na które one wskazują. Jego malarstwo będzie można oglądać od 22 października na wystawie w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej. Czytaj dalej ŁUKASZ BLIKLE | MALARSTWO

Podziel się

Światło Armenii, blask Florydy

W Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Warszawie trwa wystawa Iszchana Nazariana, artysty nawiązującego w swojej twórczości do mistrzów malarstwa pierwszej połowy XX wieku. Artysta jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Malarskie studia ukończył w 1975 roku. Czytaj dalej Światło Armenii, blask Florydy

Podziel się

Malarstwo Macieja Świeszewskiego

W Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej prezentowane są obrazy i rysunki Profesora Macieja Świeszewskiego. Prace pochodzą z różnych cykli malarskich autora. Czytaj dalej Malarstwo Macieja Świeszewskiego

Podziel się

Profesor Maciej Świeszewski i Iszchan Nazarian w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

W warszawskich galeriach Katarzyny Napiórkowskiej od 8 października będzie można oglądać dwie nowe wystawy. Przy ul. Świętokrzyskiej 32 zaprezentowane zostanie malarstwo profesora Macieja Świeszewskiego, autora między innymi głośnego obrazu “Ostatnia Wieczerza”. W Galerii Katarzyny Napiórkowskiej przy Rynku Starego Miasta pokazane zostaną metaforyczne obrazy artysty ze Stanów Zjednoczonych, Iszchana Nazariana. Czytaj dalej Profesor Maciej Świeszewski i Iszchan Nazarian w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

Podziel się